MONITORING

Wat is monitoring?

Monitoring is een methodiek waarbij men de voortgang in therapie nauwgezet opvolgt door systematisch aan de cliënt feedback te vragen over belangrijke proces- en uitkomstaspecten, zoals het algemeen functioneren, de aard en ernst van de klachten, de werkrelatie met de therapeut en belangrijke veranderingsmechanismen die het verloop van de therapie beïnvloeden.

Therapeuten kunnen deze feedback gebruiken om de therapievorderingen en -stagnaties te traceren en, waar nodig, bij te sturen. Monitoring is met andere woorden een manier om de vinger aan de pols te houden van het concrete psychotherapiegebeuren en zodoende het aanbod optimaal af te stemmen op de noden, behoeftes en verwachtingen van de cliënt.

Wat wordt er concreet verwacht?

Van cliënten wordt verwacht dat ze op regelmatige tijdstippen, hetzij voor of na de therapiesessie, bepaalde vragenlijsten invullen. Het gaat om korte vragenlijsten waarvan het invullen doorgaans weinig tijd in beslag neemt.

De vragenlijsten worden aangeboden met behulp van een eenvoudig, gebruiksvriendelijk computerprogramma. Cliënten krijgen in de loop van hun therapietraject op vastgelegde momenten een uitnodiging om bepaalde vragenlijsten in te vullen. Deze uitnodiging wordt verzonden via e-mail.

De antwoorden op deze vragenlijsten worden onmiddellijk teruggekoppeld naar de therapeut, zodat hij/zij de procesfeedback direct kan gebruiken om een optimale afstemming te realiseren en het therapieverloop, indien nodig, bij te sturen.
Meer informatie is te vinden in de informatiebrochure of het introductiefilmpje.


Welke meerwaarde biedt monitoring?

Monitoring komt niet in de plaats van psychotherapie. Het therapeutisch contact in het hier-en-nu blijft de voornaamste focus. Maar recent onderzoek heeft aangetoond dat monitoring de effectiviteit en doelgerichtheid van psychotherapie kan verbeteren. Cliënten die hun therapiesessies inhoudelijk en procesmatig beoordelen, worden geholpen op belangrijke ervaringen, successen en tekorten in het therapietraject te identificeren en te verankeren. Het vergroot ook hun therapie-engagement en het stimuleert hun zelfwerkzaamheid. Cliënten ervaren als het ware dat ze het roer van hun therapieproces meer in eigen handen hebben. Therapeuten krijgen dankzij de voortdurende feedback meer voeling met het cliëntperspectief. Ze kunnen hun aanbod beter afstemmen op de vragen, verwachtingen en noden van de cliënt. Ze worden ook sneller geconfronteerd met problemen in de werkrelatie of processen die dreigen vast te lopen.